การออกไปเผชิญชีวิตในโลกกว้างเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และไขว่คว้าหาความสำเร็จ หลายคนอาจตั้งเป้าหมายชีวิตของตัวเองไปข้างหน้าเพื่อเติมเต็มความต้องการให้ชีวิต แต่บางคนเหลียวหลังกลับมามองตนเอง มองสิ่งที่ผ่านมาในชีวิต และย้อนมองกลับไปยังต้นกำเนิดของตัวเอง

เชฟหนุ่ม วีระวัฒน์ ตริยเสนวรรธน์ คือคนหนึ่ง ที่กลับมายังบ้านเกิดของตัวเอง ได้นำเอาความรู้ ความสามารถที่หลากหลายมาใช้เพื่อพัฒนา และสืบสานภูมิปัญญาดั้งเดิม จนสามารถพิสูจน์ให้คนภายนอกได้เห็นว่า อีสานก็มีของดีเหมือนกัน

เทรนด์อาหารท้องถิ่นกำลังเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในเวลานี้ การใช้วัตถุดิบที่เก็บจากป่าโดยชาวบ้านยังช่วยเพิ่มรายได้ให้คนในพื้นที่ อีกทั้งยังได้รับรสชาติใหม่ๆ ไปพร้อมๆ กับเรียนรู้ภูมิปัญญาท้องถิ่นจากชาวบ้านที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ นับเป็นประสบการณ์ที่หาไม่ได้จากที่ใด นั่นเป็นสิ่งที่ เชฟหนุ่ม วีระวัฒน์ ตริยเสนวรรธน์ ทุ่มเทให้เกิดขึ้นเป็นร้านอาหารที่ชื่อว่า ซาหมวย แอนด์ ซันส์

จากการใช้ชีวิตและศึกษาการทำอาหารที่สหรัฐอเมริกาเป็นเวลา 9 ปี และได้ซึบซับแนวคิดเกี่ยวกับการทำร้านอาหารที่สนับสนุนเกษตรกรท้องถิ่น เชฟหนุ่มจึงตัดสินใจกลับมายังบ้านเกิดที่จังหวัดอุดรธานี ด้วยความตั้งใจว่าจะเปิดร้านอาหารไทยในแบบที่ตนเองรัก และสิ่งสำคัญคือการได้กลับมาอยู่ใกล้ชิดกับครอบครัว เขาลงทุนเปิดร้านอาหารกับน้องชาย เชฟโจ้ วรวุฒิ ตริยเสนวรรธน์ ด้วยแนวคิดที่ว่า“ใช้ของปลอดสารพิษ สนับสนุนท้องถิ่นและเกษตรกร” 

เชฟหนุ่มมองว่ากสิกรรมเชิงเดี่ยวทำให้วิถีชีวิตของคนเปลี่ยนไป ผู้คนเริ่มบริโภควัตถุดิบจากฟาร์ม จนทำให้พืชผักและภูมิปัญญาท้องถิ่นลดน้อยลง เขาจึงเลือกที่จะอนุรักษ์ภูมิปัญญาเหล่านี้เอาไว้ และนำมาต่อยอดเพื่อที่มันจะสืบต่อไปได้ในอนาคต ทำให้ตลอดสามปีที่เปิดร้านมา เชฟหนุ่มจะเดินตลาดเองทุกวันเพื่อเลือกซื้อวัตถุดิบจากชาวบ้านสำหรับประกอบอาหาร ซึ่งนอกจากจะได้พืชผักที่สดใหม่จากป่าและมีรสชาติเฉพาะตัวแล้ว ยังได้เรียนรู้วิธีการปรุงอาหารจากชาวบ้าน และที่มาของพืชผักแต่ละชนิด เรื่องราวเหล่านี้กลายเป็นสตอรี่ชั้นดีที่เชฟหนุ่มเลือกเสิร์ฟด้วยการบอกเล่าต่อไปยังลูกค้าที่มารับประทานอาหารที่ร้าน

“ผมไม่เชื่อเรื่องการเชิดชูในอาหาร ผมเชิดชูในวิถี เพราะเวลาคนเขาภาคภูมิใจ เขาจะไม่ภูมิใจว่าอาหารเขาอร่อยหรือไม่ แต่ถ้าเราสร้างความภาคภูมิใจจากคนภายในชุมชน แล้วเปลี่ยนจากอาหารเป็นคำว่าวิถีชีวิตการเป็นอยู่ สำหรับผม มองว่ามันยั่งยืนกว่า เขาก็จะเริ่มหันกลับมามอง เพราะผมเชื่อว่าอาหารอีสานที่รุ่นปู่ย่าเรากิน มันก็ไม่เหมือนอาหารอีสานที่เรากิน มันเปลี่ยนไปตามกาลเวลา”

ซาหมวย แอนด์ ซันส์ ไม่ได้เป็นเพียงร้านอาหารที่ประยุกต์แนวคิดแบบภูมิปัญญาท้องถิ่นเข้ากับเทคนิคสมัยใหม่ แต่ยังอนุรักษ์ภูมิปัญญาพื้นบ้าน ด้วยการถ่ายทอดเรื่องราวและภูมิปัญญาท้องถิ่นลงไปอาหาร อีกทั้งยังพร้อมที่จะเล่าที่มาของวัตถุดิบในแต่ละชนิด อาหารแต่ละเมนูของซาหมวย แอนด์ ซันส์ จึงเต็มไปด้วยเรื่องราวจากชาวบ้านและจากตัวเชฟหนุ่ม เพื่อสร้างประสบการณ์ร่วมให้แก่ลูกค้าที่ได้ลิ้มรสอาหาร

ก้าวต่อไปของซาหมวย แอนด์ ซันส์ สำหรับเชฟหนุ่มแล้ว นอกจากจะเป็นร้านอาหาร เขายังอยากให้มันกลายเป็นศูนย์แลกเปลี่ยนความรู้ของคนรุ่นใหม่ ที่ร่วมกันต่อยอดความเป็นภูมิปัญญาพื้นบ้าน อีกทั้งยังสนับสนุนแนวคิดการเปิดร้านอาหารประเภทนี้ให้มีมากขึ้น เพราะเขาไม่ได้มองว่ามันเป็นการแข่งขัน แต่เป็นการพัฒนาความคิดเพื่ออนุรักษ์ให้ภูมิปัญญาพื้นบ้านคงอยู่ตลอดไป

เรื่อง : นพกร คนไว