ภาษาไทย | English
องค์ประกอบของเศรษฐกิจสร้างสรรค์
พิมพ์

องค์ประกอบของเศรษฐกิจสร้างสรรค์ครอบคลุมถึงอุตสาหกรรม
กลุ่มต่างๆ ที่ได้รับการจัดกลุ่มและแยกประเภทบนพื้นฐานของ
แนวคิดหลัก 2 แนวคิดกว้างๆ คือ

กลุ่มที่แยกประเภทตามชนิดสินค้า/บริการ

และกลุ่มที่แยกประเภทตามกิจกรรมการผลิตและห่วงโซ่การผลิต

โดยมีตัวอย่างรูปแบบการแบ่งประเภทที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน
ทั้งหมด 6 รูปแบบ ดังนี้

การจัดประเภทเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของ ประเทศสหราชอาณาจักร (Department for Culture, Media and Sport, 
United Kingdom: UK DCMS Model) การจัดประเภทเศรษฐกิจสร้างสรรค์โดย ใช้วัฒนธรรมเป็นหลัก (Symbolic Texts Model) การจัดประเภทเศรษฐกิจสร้างสรรค์โดย ใช้ศิลปะเป็นหลัก (Concentric Circle Model)

แบ่งออกเป็น 13 กลุ่ม แยกตาม
สินค้าและบริการ คือ

  • โฆษณา
  • สถาปัตยกรรม
  • งานศิลปะและวัตถุโบราณ
  • งานฝีมือ
  • แฟชั่น
  • งานออกแบบ
  • ภาพยนตร์และวิดีโอ
  • ดนตรี
  • ศิลปะการแสดง
  • สื่อสิ่งพิมพ์
  • ซอฟต์แวร์
  • โทรทัศน์และวิทยุ
  • วิดีโอและคอมพิวเตอร์เกมส์

แบ่งออกเป็น 11 กลุ่ม ได้แก่

  • โฆษณา
  • ภาพยนตร์
  • อินเทอร์เน็ต
  • ดนตรี
  • สื่อสิ่งพิมพ์
  • โทรทัศน์และวิดีโอ
  • ศิลปะสร้างสรรค์
  • เครื่องใช้ไฟฟ้า
  • แฟชั่น
  • ซอฟต์แวร์
  • กีฬา

แบ่งออกเป็น 14 กลุ่ม ได้แก่

  • วรรณกรรม
  • ดนตรี
  • ศิลปะการแสดง
  • งานศิลปะ
  • ภาพยนตร์
  • พิพิธภัณฑ์และห้องสมุด
  • การดูแลศิลปวัตถุ/โบราณสถาน
  • สื่อสิ่งพิมพ์
  • การบันทึกเสียง
  • วิดีโอและคอมพิวเตอร์เกมส์
  • โฆษณา
  • สถาปัตยกรรม
  • งานออกแบบ
  • แฟชั่น
การจัดประเภทเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของ องค์การทรัพย์สินทางปัญญาโลก (WIPO Copyright Model) การจัดประเภทอุตสาหกรรมสร้างสรรค์โดย UNCTAD การจัดประเภทอุตสาหกรรมสร้างสรรค์โดย UNESCO

ใช้ประเด็นด้านลิขสิทธิ์เป็นตัวกำหนด
แบ่งเป็น 20 กลุ่ม ได้แก่

  • โฆษณา
  • งานสะสม
  • ภาพยนตร์และวิดีโอ
  • ดนตรี
  • ศิลปะการแสดง
  • สื่อสิ่งพิมพ์
  • โทรทัศน์และวิทยุ
  • งานศิลปะและกราฟฟิค
  • สื่อบันทึก
  • เครื่องใช้ไฟฟ้า
  • เครื่องดนตรี
  • กระดาษ
  • เครื่องถ่ายเอกสารและอุปกรณ์ถ่ายภาพ
  • สถาปัตยกรรม
  • เครื่องนุ่งห่มและรองเท้า
  • งานออกแบบ
  • แฟชั่น
  • สินค้าตกแต่งบ้าน
  • ของเล่น

ได้แบ่งประเภทอุตสาหกรรมสร้างสรรค์
ออกเป็น 4 กลุ่มหลัก ได้แก่

  • มรดกทางวัฒนธรรม
    (Heritage or Cultural Heritage)
  • ศิลปะ (Arts)
  • สื่อ (Media)
  • งานสร้างสรรรค์ตามลักษณะงาน
    (Functional Creation)

ได้แบ่งประเภทอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ที่เน้น
เฉพาะด้านวัฒนธรรมออกเป็น 5 กลุ่มหลัก ได้แก่

  • มรดกทางวัฒนธรรมและทรัพยากรธรรมชาติ
    (Cultural and Natural Heritage)
  • การแสดง
    (Performance and Celebration)
  • ทัศนศิลป์ งานฝีมือ และการออกแบบ
    (Visual Arts, Crafts and Design)
  • หนังสือและสิ่งพิมพ์
    (Books and Press)
  • และ โสตทัศน์และสื่อดิจิทัล
    (Audio Visual and Digital Media)
  • นอกจากนั้นยังได้เพิ่มกลุ่มอื่นที่เกี่ยวข้อง
    (Related Domains)
    เพื่อเป็นทางเลือกในการจัดประเภท
    ให้เหมาะสมกับลักษณะวัฒนธรรมของ
    แต่ละประเทศ
การจัดประเภทเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของไทยโดย สศช.
จากการทบทวนกรอบแนวคิดการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์พบว่า องค์ประกอบของ “เศรษฐกิจสร้างสรรค์” มีพื้นฐานแนวคิดที่คล้ายคลึงกัน โดยเน้นการขับเคลื่อนเศรษฐกิจบนพื้นฐานของการใช้องค์ความรู้ การศึกษา การสร้างสรรค์งาน และการใช้ทรัพย์สินทางปัญญาที่เชื่อมโยงกับรากฐานทางวัฒนธรรม การสั่งสมความรู้ของสังคม และเทคโนโลยี/นวัตกรรมสมัยใหม่ อย่างไรก็ตาม แม้จะมีพื้นฐานแนวคิดที่คล้ายคลึงกันแต่ก็มีความแตกต่างของการจัดประเภทของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์

โดยการจัดประเภทเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของไทยโดย สศช. ได้ใช้การจัดประเภทโดยยึดรูปแบบของ UNCTAD เป็นกรอบ โดยแบ่งเป็น 4 กลุ่มหลัก และ 5 กลุ่มย่อย ทั้งนี้ การจัดประเภทนี้ เป็นเพียงข้อเสนอเบื้องต้นเพื่อใช้ประโยชน์ในการวัดขนาดทางเศรษฐกิจของอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ และสามารถใช้เป็นกรอบสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของไทยได้


เปรียบเทียบการจัดประเภทอุตสาหกรรมสร้างสรรค์
ตารางเปรียบเทียบการจัดประเภทอุตสาหกรรมสร้างสรรค์
พิมพ์